Karmienie piersią

Mleko kobiece jest najwartościowszym pokarmem dla nie­mowlęcia i nie da się zastąpić żadnym rodzajem mieszanek mlecznych i odżywek. Jest jałowe, tzn. pozbawione bakterii, ma też odpowiednią dla niemowlęcia temperaturę (ciała). Zawiera w łatwo przyswajalnej formie i w odpowiednich dla niemowlęcia proporcjach najwartościow­sze dla niego białko, węglowodany i tłuszcze oraz enzymy niezbędne do trawienia tych węglowodanów i tłuszczów. Skład aminokwasowy białka mleka kobiecego jest najodpowiedniejszy dla niemowlęcia i nie dorównuje mu skład mleka jakiegokolwiek innego ssaka.

Zmienność składu pokarmu kobiecego jest dostosowana do zmieniających się w pierwszych tygodniach życia potrzeb dziecka. W pierwszych dniach życia niewielka ilość wodnistej siary matki naj­lepiej zaspokaja potrzeby noworodka. Zawartość soli mineralnych, a głównie stosunek wapnia do fosforu w mleku kobiecym, zapewnia pra­widłowy poziom tych składników w ustroju dziecka. Ciała odpornoś­ciowe zawarte w pokarmie matki zwiększają odporność niemowlęcia na zakażenia. Flora jelitowa, która rozwija się w przewodzie pokarmo­wym niemowląt karmionych piersią, ma dla nich korzystne znaczenie i zmniejsza ryzyko rozwoju w przewodzie pokarmowym dzieci bakterii chorobotwórczych. Karmienie piersią ma również bardzo istot­ne znaczenie dla stanu psychicznego i emocjonalnego dziecka i matki, gdyż stwarza między nimi silną więź. Bliskość i zapach matki działają korzystnie na układ nerwowy dziecka. Pierwszy odruch wa­runkowy wytwarza się wcześniej u niemowląt karmionych piersią. Rozwijają się one lepiej, są silniejsze, rzadziej chorują niż niemowlęta odżywiane nawet najlepszymi mieszankami. Sam akt ssania ź piersi wymaga korzystnego dla dziecka wysiłku mięśniowego.

Ilość wydzielanego przez matkę pokarmu przy regular­nym i prawidłowym karmieniu jest na ogół dostosowana do potrzeb dziecka. Jeśli nawet w pierwszych dniach czy tygodniach matka odno­si wrażenie, że ilość pokarmu jest niewystarczająca, systematyczne przystawianie dziecka do piersi spowoduje wzrost wytwarzania mleka. Karmić trzeba kolejno — raz z jednej, raz z drugiej piersi. Jeśli dziecko nie wysysa w całości pokarmu, należy resztę dokładnie odciągnąć ręką albo specjalną pompką. Jeśli niemowlę nie nauczyło się jeszcze ssać lub ma katar, albo wady utrudniające ssanie, należy karmić je odciągniętym pokarmem podawanym łyżeczką. Podawanie odciągniętego pokarmu smoczkiem z butelki lub dokarmianie mieszan­kami z butelki szybko „rozleniwia” niemowlę, które przyzwyczaiwszy się do łatwego uzyskiwania mleka przez gumowy smoczek przestaje energicznie ssać pierś. Może to doprowadzić do stopniowego zanika­nia pokarmu. Najlepszym sprawdzianem, czy ilość pokarmu wystarcza dziecku, jest prawidłowy przyrost masy jego ciała. Jeśli istnieje podej­rzenie, że „ilość pokarmu jest niewystarczająca, dziecko należy ważyć co tydzień. Na ilość pokarmu, oprócz systematycznego przystawiania dziecka do piersi, wpływa spokojny tryb życia, prawidłowy odżywianie się matki, a przede wszystkim jej psychiczne nastawienie — musi ona chcieć karmić swoje dziecko oraz być przekonana, że będzie miała do­stateczną ilość pokarmu, jeśli o to zadba. W okresie karmienia nie wolno w ogóle spożywać alkoholu i to pod żadną postacią. Nawet parę cm3 pokarmu ma dla niemowlęcia duże znaczenie, jeśli musi ono być dokarmiane sztucznymi mieszankami.

Przeciwwskazania do karmienia piersią są bardzo rzadkie. Należą do nich: gruźlica, wyniszczające choroby matki, rop­nie obu piersi, zażywanie przez matkę silnie działających leków prze­chodzących do pokarmu.

Trudność w karmieniu może stanowić płaski lub wklęsły kształt brodawki sutkowej. Takie brodawki trzeba przygotowywać do karmienia przed urodzeniem się dziecka, ćwicząc je palcami. Brodaw­ki takie należy podawać niemowlęciu do ust wraz z otaczającą bro­dawkę piersią.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.