Praca, którą trzymacie Państwo w rękach, jest drugim - i ostatnim tomem- podsumowującym projekt badawczy pod tytułem Przemoc jakowspółregulator przemian instytucjonalnych. Zespół realizujący grant wskładzie Andrzej Zybertowicz, Tomasz Szlendak, Radosław Sojak, Daniel Wicenty oraz Marcin Spławski, ubiegając się o niego w 2004 roku, pisałmiędzy innymi:
Roszczenie państwa do monopolistycznego stosowaniaprzemocy uznawane jest, za Maxem Weberem, za jeden z wyznacznikównowoczesności. Współczesne państwo, które nie jest w stanie egzekwowaćmonopolu na stosowanie przemocy, musi zostać uznane w świetle tejklasycznej koncepcji za ułomne. Projekt ma charakter dwutorowy.Pierwszy cel to rekonstrukcja i systematyzacja treści doświadczeniapotocznego dotyczącego obecności przemocy w życiu społecznym. Próbaodpowiedzi na pytanie, na ile rozpowszechnione jest przekonanie oszerokiej obecności zjawiska przemocy (zwłaszcza nielegalnej) oraz czyspołeczna percepcja przemocy nie sprzyja jej dalszemurozprzestrzenianiu. Drugi - analityczny - cel projektu koncentruje sięna pytaniu, czy nielegalna przemoc nie stała się w III RPwspółregulatorem procesów kluczowych dla kształtu rzeczywistościinstytucjonalnej oraz dominujących definicji sytuacji w stopniu mogącymprowadzić do naruszenia zasad demokratycz­nego państwa prawa. Innymisłowy, idzie o ustalenie, w jakim stopniu w III RP państwo skuteczniereglamentuje stosowanie przemocy.