Zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych i mózgu

Są to ostre choroby zakaźne ośrodkowego układu nerwowego, po­wodujące stan zapalny w obrębie opon i naczyń mózgowo-rdzeniowych oraz mózgu.

Przyczyną najczęściej są bakterie — meningokoki lub pneumokoki, rzadziej prątki gruźlicy i wirusy, a jeszcze rzadziej inne drobnous­troje, np. pałeczka ropy błękitnej, pałeczka odmieńca, pałeczka okrężnicy oraz grzyby.

Objawy. Bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych zaczyna się zwykle ostro, tzn. wysoką gorączką, wymiotami i drgawkami, sil­nym niepokojem ruchowym, drżeniem rąk i przeczulicą całego ciała. Jedynie przy gruźliczym zapaleniu opon początek bywa skryty — bez wysokiej gorączki i drgawek, natomiast obserwuje się ogólni^ złe sa­mopoczucie, brak łaknienia, zaparcia, stany podgorączkowe, które wy­przedzają na kilka tygodni bardziej typowe objawy, takie jak: wymio­ty, drgawki, senność, wzmożone napięcie mięśni, powodujące układa­nie się dziecka na boku z odchyloną ku tyłowi głową.

Leczenie zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych jest zawsze szpital­ne. W dużej mierze oparte jest ono na badaniu lekarskim i stwierdze­niu tzw. zespołu oponowego (sztywność mięśni karku, objaw Kerniga, Brudzińskiego i Flataua, a u niemowląt – napięte, pulsują­ce ciemiączko) oraz na wynikach badania płynu mózgowo-rdzeniowe- go, pobranego przez nakłucie lędźwiowe. Zbyt późne zgłoszenie się z dzieckiem do lekarza i późno rozpoczęte leczenie znacznie pogarszają rokowanie, które zawsze jest poważne, mimo wprowadzenia nowych metod leczniczych. W zależności bowiem od rodzaju zakażenia, dyna­miki i czasu trwania procesu chorobowego oraz wieku dziecka w mo­mencie zachorowania, przebyte zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych może pozostawić szereg objawów trwałego uszkodzenia mózgu, takich jak: zahamowanie rozwoju umysłowego, niedowład kończyn, afazję sensoryczną (upośledzenie lub zniesienie zdol­ności rozumienia mowy u dziecka nieupośledzonego umysłowo i sły­szącego dobrze, tzn. dziecko nie pojmuje sensu pytań i znaczenia słów, jakby słuchało obcego, nie znanego sobie języka) lub afazję ru­chową (upośledzenie lub zniesienie zdolności mówienia u dziecka nieupośledzonego umysłowo, które przed chorobą mówiło poprawnie), wodogłowie, padaczkę, a nawet zgon.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.